ნაშრომში განხილულია ძველი ქართული საეკლესიო წერილობითი ძეგლის, „ბიჭვინტის იადგარის“ წყაროთმცოდნეობითი შესწავლის საკითხები: ტექსტის სტრუქტურა, შედგენის დრო, მიზანი, ცნობების წარმომავლობა და სანდოობა. აქვე წარმოდგენილია აღნიშნული ძეგლის ძირითადი ტექსტი და მინაწერი საბუთები.