,,ნარგიზ აბაშიძეს, ყოველთვის ისეთ ლამას მაღლობზე ვხედავდი, რომ მასზე საუბრის სურვილი მომეძალა. მჯერა, იგი თვით ღმერთმა ამოირჩია და დაიახლოვა მოდრეკილი სულის, მორჩილი გულის და სპეტაკი ცრემლებისათვის. ეს წიგნი მცდელობაა იმისა, რომ დავხატო ლამაზ მაღლობზე მისასვლელი გზა, რომელიც უხმაუროდ გაიარა ბანოვანმა, სავსემ ქართული პატიოსნებით" – ცისანა ანთაძე.

