ლიტერატურაში, ლიტერატურათმცოდნეობასა და ფილოსოფიაში – თეორია, რომელიც შეუძლებლად მიიჩნევს ტექსტის ერთადერთ და ფიქსირებულ მნიშვნელობას და განსაკუთრებულ როლს ანიჭებს მკითხველს ტექსტის მნიშვნელობის შექმნაში (სპეც.)
მოძღვრება თუ იდეოლოგია, რომელიც მხარს უჭერს უკლასო საზოგადოებრივი წყობილების განხორციელებას, ასაბუთებს ამგვარი წყობილების უპირატესობას სხვა წყობილებთან შედარებით