ლიტერატურაში, ლიტერატურათმცოდნეობასა და ფილოსოფიაში – თეორია, რომელიც შეუძლებლად მიიჩნევს ტექსტის ერთადერთ და ფიქსირებულ მნიშვნელობას და განსაკუთრებულ როლს ანიჭებს მკითხველს ტექსტის მნიშვნელობის შექმნაში (სპეც.)
ლიტერატურასა და ხელოვნებაში – მიმდინარეობა, რომელიც XIX–XX საუკუნეებში განვითარდა და მიმართულია ტრადიციული ფორმებისა და წესების უარყოფისკენ, ექსპერიმენტებისა და სიახლის ძიებისკენ (სპეც.)