პედაგოგიკაში − სწავლების ერთ-ერთი პრინციპი, რომლის დროსაც თვალსაჩინო საშუალებები მოსწავლესა თუ სტუდენტს ეხმარება მასალის ათვისებასა და დამახსოვრებაში (დარგ.)
დროებითი პრაქტიკული საქმიანობა, რომელსაც პირი გადის თეორიული ცოდნის პრაქტიკაში გამოსაყენებლად, პროფესიული უნარების შესაძენად ან გამოცდილების დასაგროვებლად